Društvo Geografski zavičajnik

LJUBIĆ – HAJDUČKO SELO

GEOGRAFSKI ZAVIČAJNIK (53)

LJUBIĆ – HAJDUČKO SELO

Panorama Ljubić, foto: Ljubo Novković

Toponim Ljubić jedan je od najpoznatijih i najznačajnijih u srpskoj istoriji. Bitka na istoimenom brdu 8. maja 1815. godine bila je, prema mnogim istoričarima, odlučujuća za Drugi srpski ustanak i konačno oslobađanje zemlje od viševekovnog turskog ropstva.

Poplava u Ljubiću 1926, atelje „Vukašinović i Kocić“, Album starog Čačka, Narodni muzej Čačak

Ipak, Ljubić se pod tim nazivom prvi put pominje tek stotinak godina pre ustanka, 1728. godine u dokumentu o “uređenju srpske milicije” (Bečki ratni arhiv). Ljubich, sa još pet sela – Kamenicom, Trbušanima, Čačkom, Mojsinjem i Ostrom, pripadalo je osmoj od ukupno 18 kompanija pod Rudničkim distriktom sa čardacima u Trbušanima i Balugi.

Ljubić, koji je, za vreme austrijske vladavine (od 1718. do 1739. godine), bio pogranično mesto, tada se naziva „hajdučkim selom“, čiji su novodoseljeni stanovnici, vojnici srbijanske milicije, čuvali granicu prema Turskoj, koja je uspostavljena Požarevačkim mirom.

Pripadnike „nacionalne milicije“ (Die national Miliz) pravila su obavezivala da imaju dobru pušku, sablju i fišekliju za čuvanje baruta, ako je bila reč o hajducima, dok su husari morali da poseduju dobrog konja, sablju i par pištolja, karabin i malu fišekliju. Oni za vršenje graničarske službe nisu dobijali platu, ali su bili oslobođeni poreskih dažbina na prihode od zemlje koju su dobili da obrađuju. (Priča o Ljubiću, Rodoljub Petrović, Čačak 2004)

Priredila: V. Trtović

Ostavite odgovor